Logoklein (Small)

 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENVERENIGING

Verandering

Egel dokterDatum: 2012-09-01

Emiel Bootsma

De diepste dip ooit - daarover vertelde ik u in de vorige editie. Het afgelopen voorjaar werden de klachten zodanig groot, dat ik ze min of meer als 'invaliderend' begon te beschouwen. Het waren geen andere klachten dan gewoonlijk, alleen veel intenser, langduriger en irritanter. Juist omdat het type klachten zo herkenbaar bleef, leek mij een nieuwe gang door de medische molen onzin en tijdverspilling. Dat had ik allemaal al eens gehad, met het bekende resultaat: geen lichamelijke oorzaak, 'dus' PDS. Wat zou er deze keer dan veranderd kunnen zijn?

Intussen liepen mijn frustraties steeds hoger op. Ik durfde amper nog afspraken te maken, of hooguit onder voorbehoud. Mijn gezondheidssituatie behoorde standaard tot de ontbindende voorwaarden. Wanneer ik langs een terras of restaurant liep, wendde ik met walging mijn hoofd af. Hoe kon het bestaan dat mensen onbekommerd van eten konden genieten? Met moeite bedwong ik de neiging de tafeltjes omver te trekken en te schreeuwen: "Jullie beseffen zeker niet dat er mensen zijn voor wie het helemaal niet gewoon is om lekker uit eten te gaan!" Verklaart u mij rustig voor gek vanwege deze opvatting, want u heeft gelijk: ik werd er onderhand helemaal gek van.

Begin juni dook ik in oude nummers van Prikkels. Misschien kon ik toch nog informatie vinden om mij verder op weg te helpen. Ik hoefde niet eens zo ver terug om artikelen te vinden over maagbacteriën en darmparasieten. Hoewel ik amper geloofde dat zij de oorzaak konden zijn - ik was er tenslotte jaren terug al eens op onderzocht - besloot ik het bij mijn huisarts ter sprake te brengen. Hij reageerde direct positief: "Je weet nooit wat je in tussenliggende jaren hebt opgelopen." Zo volgde er uitgebreid onderzoek in bloed- en ontlastingsmonsters. En zo positief als mijn huisarts was, zo 'positief' bleken mijn bloed en ontlasting ook. Voor de verandering werd er nu eens wél iets gevonden, eerlijk verdeeld over beide onderzoeksmonsters: een darmparasiet (Blastocystis hominis) in mijn ontlasting en duidelijke afweerstoffen tegen een maagbacterie (Helicobacter pylori) in mijn bloed. Beide deugnieten staan er onder meer om bekend dat ze PDS-klachten kunnen veroorzaken en/of verergeren. Dat sluit naadloos aan bij wat ik in het begin van deze column schreef: 'Dezelfde klachten, maar dan veel intenser, langduriger en irritanter.'

In de afgelopen weken is mijn lichaam geteisterd door medicamenten. Eerst Clioquinol tegen de darmparasiet, daarna een breedspectrum-antibioticakuur (PantoPAC) tegen de maagbacterie. Op het moment van schrijven van deze column zit ik midden in dit proces en weet ik nog niet hoe het gaat aflopen. De medicijnen kunnen ervoor zorgen dat de gewraakte indringers verdwijnen, waardoor de kans bestaat dat mijn klachten in hoeveelheid en intensiteit afnemen. Tegelijkertijd zijn er ook risico's, onder meer qua potentiële bijwerkingen. U en ik weten maar al te goed dat onze maag en darmen meestal niet van verandering houden. De volgende keer kan ik u vertellen of mijn ingewanden zich deze keer iets progressiever hebben opgesteld.

 

Terug naar Columns