Logoklein (Small)

 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENVERENIGING

Tegenwind

Egel buikpijnDatum: 2010-03-01

Emiel Stubbe

Voorovergebogen over het stuur van mijn fiets, tegen de ferme januariwind in. Stevig doortrappend raas ik door het drukke centrum van de stad. De werkdag zit er op. Ik heb weer eens te veel werk verzet. Stom. Een paar uur eerder al was ik bekaf en kon ik me nog maar met moeite concentreren.

'Langzamer fietsen', zeg ik tegen mezelf. Maar ik wil nog maar één ding. Thuis zijn. Dus houden mijn benen een hoog traptempo aan. M'n lijf doet zeer en zit me in de weg. Het is alsof ik twee veel te krappe jassen over elkaar draag. Knellend rond mijn middel.

Het eerste dat ik thuis zal doen, is gaan liggen. Languit op de grond. Ook al is de laminaatvloer nog zo koud in de winter. Het geeft niet. Daar zal ik uitblazen, (proberen te) ontspannen en vooral ook ontluchten. Na ruim een jaar met PDS ben ik nog steeds verbaasd over wat ik in een dag opspaar aan lucht. De laatste fietsmeters heb ik voor de boeg. Ik sla linksaf. De wind straf in mijn pijnlijke rechterflank nu. Geen politie? Nee. Ik negeer het rode licht en zet nog een tandje bij.

Ondanks de kou rij ik met een nat voorhoofd de straat in waar ik woon. En terwijl ik mijn fiets in de achtertuin zet, denk ik: 'PDS is mijn tegenwind'. 'En niet eens alleen als metafoor' stel ik vast met een kleine grimlach rond mijn mond. Uitgeput steek ik de sleutel in het slot. Thuis. Het wordt echt tijd dat ik leer wat rustiger aan te doen.

 

Terug naar Columns