Logoklein (Small) 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENORGANISATIE

Na 1 januari 2020 is de PDSB geen vereniging meer maar een stichting.
Hier vind je de informatie over deze wijziging.

Je zal het maar hebben

01-12-2019

Katja

Ik ben Katja en ik woon samen met mijn man Peter in de Gelderse Vallei. Als kind had ik al darmklachten, in 2006 kreeg ik de diagnose Prikkelbare Darm Syndroom. Ik werk in deeltijd als hulpverlener bij MindKorrelatie.

Je zal maar het Prikkelbare Darm Syndroom hebben. De titel verwijst naar het tv-programma van NPO3, waarin ontmoetingen met jonge mensen met een aandoening centraal staan. De presentator probeert zelf te ervaren hoe het is om met een handicap te leven.

Ervaar ik mezelf als gehandicapt? Volgens Wikipedia is de definitie van handicap: “Een handicap is een aangeboren dan wel door ziekte of ongeval opgelopen beperking van lichamelijke, verstandelijke, psychische en/of sociale aard.”

Ik noem mezelf nooit gehandicapt, maar ik voel wel degelijk beperkingen in mijn leven door de PDS! Ik zal een paar voorbeelden geven:

Slapen

Ik heb in de avonduren vaak last van een opgeblazen buik, boeren en winderigheid en heb dan al Ranitidine en/of mebeverine en magnesium genomen, in de hoop dat mijn buik rustiger is als ik naar bed ga. Helaas worden mijn klachten erger als ik ga liggen en daarom zet ik het hoofdeinde van mijn bed altijd iets omhoog. De vastzittende lucht zoekt zich een weg naar buiten en dit kan uren duren. Hoe moe ik ook ben, mijn lijf belet me in slaap te vallen. Vaak gebeurt dit dan ook pas na middernacht. Geen wonder dat ik altijd moe wakker word en dit meeneem gedurende de dag.

Studiedagen

Ik volg de deeltijdstudie Psychosociale Therapie, waar ik lesdagen voor bijwoon. Vroeg in de ochtend kom ik moe uit bed en heb ik weinig tijd voor het ontbijt en een toiletgang. Vooral dit laatste breekt me later op de dag op. Elke studiedag is voor mij een crime. Ik moet geregeld om het half uur naar de wc, maar mezelf ontlasten lukt dan niet voldoende. Ik krijg vreselijke buikkrampen en weet soms niet meer hoe ik op mijn stoel moet zitten. Ik ben hondsmoe na zo’n dag. Vooral op deze dagen kan ik soms wel huilen, ik voel me dan zo alleen. Mijn klasgenoten weten het wel en soms meld ik het bij de betreffende docent, aangezien ik zo vaak de klas uit loop, maar het schaamtegevoel blijft toch aanwezig.

Bioscoop/theater

Naar de bioscoop of het theater durf ik alleen nog maar met mijn man Peter. We gaan niet vaak meer, omdat ik tegenwoordig een film niet normaal kan uitzitten. Soms begint mijn buik al na twintig minuten op te spelen. Peter merkt het direct als ik onrustig word en laat merken dat hij er voor mij is. Ik vind het zo fijn dat ik hem niets hoef uit te leggen! Terwijl we terug naar de auto lopen, kan ik eindelijk winden laten en dit tettert nog wel even door, ook in de auto. “Laat maar wapperen, wel even de raampjes open!” zegt hij dan. Ik voel me bij hem zo op mijn gemak, maar ik kan dit niet in het bijzijn van vrienden, ouders, zussen, collega’s of studiegenoten! Het schaamrood zou op mijn kaken staan!

Gezien de definitie van handicap ben ik dus eigenlijk wel voor een deel gehandicapt. Ik spreek echter liever over ‘beperkingen’.


Prikkelbare Darm Syndroom Belangenorganisatie
Geen bezoekadres
Postbus 2597
8901 AB Leeuwarden
KvK-nummer: 32082218

ofni.[antispam].@pdsb.nl

eitartsinimda.[antispam].@pdsb.nl

negarvehcsidem.[antispam].@pdsb.nl

 

 

Word vriend van de PDSB! De voordelen op een rij: