Logoklein (Small)

 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENVERENIGING

Denken

RelatiePraten 200x150Datum: 01-06-2013

Emiel Bootsma

Mijn energie en redelijk constante gezondheid zijn dit voorjaar vrijwel helemaal teruggekomen. Dat is grotendeels te danken aan de energiebehandelingen die ik heb ondergaan en die ik na een goede opleiding inmiddels zelf ook geef. Waar ik echter had gehoopt om weer een periode onbezorgd door het leven te gaan, blijkt dat soms nog te veel gevraagd. Het spreekwoord 'de mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest' kent u ongetwijfeld. Voor wie de keiharde realiteit van deze waarheid beperkt kan houden tot het halfjaarlijkse tandartsbezoek, is er weinig aan de hand. Veel lastiger wordt het wanneer je zonder logische aanleiding steeds maar bang bent voor mogelijke maag- en/of darmklachten. En helemaal vervelend is het wanneer die klachten juist optreden omdát je er bang voor bent.

Als ervaringsdeskundige op alle voornoemde terreinen - ja, ik ben dus ook bang voor de tandarts - heb ik me de laatste tijd toch maar eens nader verdiept in het irritante verschijnsel dat we 'lijdensvrees' kunnen noemen. Bij PDS-patiënten is sowieso de vicieuze cirkel rond angst voor pijn en daadwerkelijke pijn heel goed verklaarbaar. Het is immers algemeen bekend dat spanning en stress het verloop van PDS-klachten negatief beïnvloeden. Wie bang is om pijn te lijden, ervaart een vorm van stress en loopt dus een grotere kans ook daadwerkelijk pijn te krijgen. Op die manier kan PDS een 'selffulfilling prophecy' worden. In goed Nederlands: de angst dat PDS-klachten optreden kan een voorspelling zijn die uitkomt vanwege diezelfde angst.

Velen van ons zullen al ervaren hebben dat PDS-klachten minder vaak op de voorgrond treden als we er niet aan denken. We hebben soms minder last van pijn wanneer we onze gedachten kunnen verzetten. Niet voor niets helpen ontspanningsoefeningen zo goed. Wie zich bijvoorbeeld helemaal concentreert op haar/zijn ademhaling - of bijvoorbeeld op een roze olifant, als u dat leuker vindt - heeft eigenlijk helemaal geen gelegenheid meer om aan de pijnklachten te denken. Daarmee zijn ze niet weg, maar ze zijn in ieder geval veel minder nadrukkelijk aanwezig en je ervaart er heel wat minder overlast van.

Onlangs las ik op internet een verhaspeld gezegde. In plaats van 'Wie denk je wel dat je bent?' stond er: 'Wie ben je wel, dat je denkt?' Hieraan wil ik graag een eigen variatie toevoegen. Kijkt u eens goed naar het verschil tussen 'Sommige dingen zijn moeilijker dan je denkt' en 'Sommige dingen zijn moeilijker als je denkt.' Het laatste lijkt op een grammaticale fout, maar dat is het niet. Het is een andere manier van denken.

Nu hoor ik u denken: 'Ja ja, dat is makkelijk praten.' Klopt. Doen is moeilijker. Toch zijn er methodes waarmee je dit kunt leren. De kunst is het vinden van een op maat gemaakt trucje waarmee het voor een specifieke persoon werkt. Voor mezelf heb ik dat trucje vorige maand bij toeval gevonden. Gaat u ook zoeken?

Reacties? Graag! Mail naar voeljebest.[antispam].@kpnmail.nl.

 

Terug naar Columns