Logoklein (Small)

 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENVERENIGING

Dagje Parijs

RenNaarBouwToilet200x143Datum: 2009-03-01

Tirza Koman

Een dagje naar Parijs? Moet kunnen! Midden in de nacht met de bus naar Parijs? Moet ook kunnen! 
Zo gezegd, zo gedaan. Voor ik het weet zit ik met een vriendin na middernacht in een touringcar richting de hoofdstad van Frankrijk. Het kost bijna niks en tja, je moet toch minstens een keer met je beste vriendin in de stad van de liefde zijn geweest. Slapen in een bus en de spanning voor de aankomende dag doen me veel, behalve aanzetten tot wat nachtrust. Een nachtje overslaan? Het is zo gebeurd.

Ik voel bij aankomst m'n buik al wat rommelen, maar ik laat me zeker niet kennen en begin vol goede moed aan de dag. Eiffeltoren, het Louvre, een pakje Taksi, Champs-Élysées, Notre Dame, een paar snoepjes, de Opera, een vette hamburger bij een barretje. Voor ik het weet moet ik ontzettend nodig naar de wc. Logisch, al die uren van plezier maar totaal geen regelmaat beginnen zijn tol te eisen. Toch nog maar even volhouden. Souvenirwinkeltje 1, souvenirwinkeltje 2, meer en meer rommelende buikkrampen, souvenirwinkeltje 3, souvenirwinkeltje 4. De aandrang wordt steeds groter, misschien toch een goed idee me over te geven aan de behoeften van mijn buik.

En daar beginnen mijn vriendin en ik aan de zoektocht naar een geschikte wc om mijn darmen tevreden te stellen. Wat een rampenplan is dat.
Hoeveel Parijzenaren gaan naar de wc nadat ze enkel wit stokbrood en croissantjes eten? Je zou denken dat ze dat overslaan - croissants en stokbrood zorgen meestal voor obstipatie - maar het lijkt er op dat iedere Parijzenaar die dag naar de wc is geweest. Overal toiletten, maar nergens een fatsoenlijk stukje toiletpapier te vinden. En die heb ik toch echt nodig!

Na minstens 9 cafés, barretjes en fastfoodrestaurants te hebben bezocht, bij ieder toilet minstens 10 minuten in de rij heb gestaan, maar nadat ik bij geen enkel damestoilet een stukje papier heb weten te bemachtigen, ben ik het spoor echt bijster. Er zit niks anders op dan de rest van de middag rond te lopen als Quasimodo. Een kleine troost: dat is in ieder geval toepasselijk in Parijs.

Ter afsluiting van de middag hebben we nog één hoogtepunt niet bezocht. Galeries Lafayette. Het meest luxueuze warenhuis midden in de stad. Mijn oog valt op de lingerie van Armani en tassen van Dior en op een bordje dat verwijst naar het dichtstbijzijnde toilet. Het zal toch niet dat.......? Toch in ieder geval maar even op het toilet kunnen zitten, dat zal al een hele opluchting zijn met die ballon in mijn buik. Na minder dan vijf minuten in de rij kom ik er meteen achter als ik de deur opentrek. Rollen vol met wc-papier en het meest schone toilet lachen me tegemoet! Ja hoor, eindelijk! Wat ben ik ontzettend blij dat de upper class van Parijs in stijl naar het toilet wil.

En een tip voor u allen: Ga nooit naar Parijs zonder minstens vijf pakjes zakdoekjes in uw tas te stoppen, dat kan aardig van pas komen!

Terug naar Columns